Οι επιστήμονες στις μέρες μας είναι πολύ κοντά στο να καταλάβουν γιατί το δροσερό gel του φυτού της αλόη βέρα μπορεί να κάνει τον πόνο να περάσει.

Δεν χρειάζεται μια φαρμακοβιομηχανία για να το κάνει αυτό. Το φυτό το κάνει από μόνο του, γι' αυτό και οι αρχαίοι Αιγύπτιοι 3.500 χρόνια πριν αλλά και οι αρχαίοι Έλληνες το χρησιμοποιούσαν για να γιατρεύουν πληγές ακόμα και για περιπτώσεις δυσκοιλιότητας.

Η εικόνα είναι ακόμα λίγο σκοτεινή, επειδή κάθε ερευνητής που αντιμετωπίζει το πρόβλημα φαίνεται να βρίσκει μια διαφορετική απάντηση. Μερικοί λένε ότι το πήκτωμα gooey μέσα από το φύλλο μειώνει την ανάφλεξη, βοηθώντας κατά συνέπεια την διαδικασία της θεραπείας, και υπάρχουν ουσιαστικά στοιχεία - για εκείνο το μέρος της εξίσωσης τουλάχιστον.

Άλλοι λένε ότι είναι λόγω του πλούσιου μίγματος βιταμινών και ανόργανων αλάτων που περιλαμβάνονται στο gel, οι οποίες είναι πραγματικά περίπου 96 τοις εκατό νερό. "Εάν διαβάζετε στη aloe λογοτεχνία, θα βλέπατε μια ποικιλομορφία  διαφορετικής βιολογικής δραστηριότητας που οι μεμονωμένοι ερεθνητές έχουν δει," λέει η Ian Tizard του Τέξας A&M . "Έτσι θα μπορούσατε να δώσετε τα επιχειρήματα ότι κάθε ερευνητής έχει μια αγαπημένη διάβαση."

Κανένας δεν αμφιβάλλει αυτές τις μέρες ότι λειτουργεί, αν και δεν είναι θεραπεία -παρόλο που μερικοί άνθρωποι το υποστηρίζουν-. Οι έρευνες βέβαια είναι ακόμα σε εξέλιξη. "Προσπαθούμε να καταλάβουμε ποιοι είναι οι μηχανισμοί," λέει η Tizard. Στην έρευνά της η Tizard έχει βρει κάτι αρκετά διαφορετικό για την aloe vera, το θέτει εκτός από όλες τις άλλες έρευνες. Τα τοιχώματα του φυτού αποτελούνται κυρίως από κυτταρίνη, αλλά επίσης καλούν έναν σύνθετο υδατάνθρακα -"πηκτίνη"-  που διαμορφώνει μια ζελατίνα όταν συνδυάζεται με το οξύ και τα σάκχαρα. Η πηκτίνη είναι από τα προϊόντα εσπεριδοειδών και χρησιμοποιείται ευρέως στη βιομηχανία τροφίμων.